Անտոն Երվանդի Քոչինյանը ծնվել է 1913 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Երևանի նահանգի Բորչալուի/Ղարաքիլիսայի գավառի Շահալի գյուղում՝ գյուղացու ընտանիքում: Նախնական կրթությունն ստացել է գյուղի դպրոցում, ապա ուսումը շարունակել Թիֆլիսի մանկավարժական տեխնիկումում։ 1935 թվականին ավարտել է Բարձրագույն կոմունիստական գյուղատնտեսական դպրոցը, իսկ ավելի ուշ՝ 1959 թվականին, Կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեին կից Բարձրագույն կուսակցական դպրոցը։ 1930-ական թվականների վերջից Քոչինյանն ակտիվորեն ներգրավվել է կոմերիտական և կուսակցական աշխատանքներում։ Աշխատել է որպես շրջանային թերթերի խմբագիր, եղել Հայաստանի ՀԼԿԵՄ Ազիզբեկովի շրջկոմի քարտուղար, ապա՝ Հայաստանի ՀԼԿԵՄ Կենտրոնական կոմիտեի առաջին քարտուղար։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ցանկացել է մեկնել ռազմաճակատ, սակայն մերժում է ստացել և շարունակել աշխատանքը կուսակցական մարմիններում։ 1946 թվականի աշնանից Քոչինյանը զբաղեցրել է Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի քարտուղարի պաշտոնը, իսկ 1949–1952 թվականներին պատասխանատու է եղել կադրային քաղաքականության համար։ 1952 թվականի նոյեմբերին նա նշանակվել է Հայկական ԽՍՀ Նախարարների խորհրդի նախագահ և այդ պաշտոնը զբաղեցրել ավելի քան 13 տարի։ Միաժամանակ, 1954–1958 թվականներին, կատարել է նաև հանրապետության արտաքին գործերի նախարարի պարտականությունները։ 1966 թվականի փետրվարին ընտրվել է Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի առաջին քարտուղար և այդ պաշտոնում մնացել մինչև 1974 թվականի նոյեմբերը։ Քոչինյանի ղեկավարության տարիներին Հայաստանում իրականացվել են մի շարք նշանակալի ծրագրեր։ Սկսվել է Մեծամորի ատոմային էլեկտրակայանի կառուցումը, կառուցվել է «Հրազդան» մարզադաշտը, իրականացվել է Արփա–Սևան ջրատար թունելի շինարարությունը, որի նպատակն էր նպաստել Սևանա լճի մակարդակի պահպանմանը։ Ավարտին է հասցվել նաև Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիրի կառուցումը։ Քոչինյանը բազմիցս բարձրացրել է Լեռնային Ղարաբաղը և Նախիջևանը Հայկական ԽՍՀ կազմ վերադարձնելու հարցը՝ փորձելով այն դարձնել խորհրդային իշխանությունների քննարկման առարկա։ Նա մասնակցել է ԽՄԿԿ համագումարներին, եղել կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի անդամ և ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ Իր գործունեության համար պարգևատրվել է Լենինի երեք շքանշանով, Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշանով և «Պատվո նշան» շքանշանով։ 1974 թվականին Անտոն Քոչինյանն ազատվել է զբաղեցրած պաշտոնից և անցել կենսաթոշակի։ Նա մահացել է 1990 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Երևանում։ Նրա անունը մնացել է Հայաստանի խորհրդային շրջանի պատմության մեջ՝ որպես պետական գործչի, որի ղեկավարության տարիներին իրականացվել են հանրապետության տնտեսական, ենթակառուցվածքային և մշակութային զարգացման համար կարևոր նշանակություն ունեցող ծրագրեր։ The post Մեծ կառույցներից մինչև Ղարաբաղյան պայքար. Անտոն Քոչինյանի քաղաքական ժառանգությունը appeared first on Alphanews .