Translate this article

5 full-article translations/day — headlines & summaries always free. Create free account for 25/day

Mediamax Armenia· Oct 9
Economy

«Իմ հողամասի նմանը չկա». Սուսանի կորցրած ու վերագտած տնտեսությունը

Պառադնի շորերս հագնեմ, գնանք ,- ասում է Սուսանը, հագնում բժշկական կապույտ խալաթն ու մեզ տանում իր հարուստ այգին։ Ամուսնուս բարեկամները Մոսկվայի հիվանդանոցներից են բերել ,- ծիծաղելով շարունակում է խոսել խալաթի մասին ՝ լավն է, լոբի հավաքելիս տերեւները չեն կպնում ։ Սուսան Առաքելյանն ապրում է Սյունիքի մարզի Սվարանց գյուղում: Տանը հարակից այգում հինգ տեսակից ավելի բանջարեղեն է աճեցնում եւ վաճառում: Չնայած այգին միայնակ մշակելու ակնհայտ դժվարություններին՝ ասում է. Գյուղում իմ հողամասի նմանը չկա, համ տարածքն է լավը՝ փակ, համ էլ հողը : Սուսան Առաքելյանը 3 զավակ ու 10 թոռ ունի։ Ամուսինը երկու տարի առաջ է մահացել: Ձմռան ամիսներին գնում է երեխաների մոտ՝ Կապան ու Գորիս, բայց հենց ձմեռը նահանջում է, շտապում է իր տուն, իր այգի: Բոստանի գործից պրծնել չկա: Ցանելուց մինչեւ ձյան նստելը գործ կա անելու։ Գարունը բացվում է՝ սկսում ես վարել, ցանել, ջրել, հետո գալիս է քաղահանը, դե հետո էլ` բերքահավաքը ,- ասում է նա: Սուսանը մինչեւ 2009 թվականն ընտանիքի հետ ապրել է Սվարանցում, այնուհետեւ` տեղափոխվել է Լեռնային Ղարաբաղի Քաշաթաղի շրջանի Երիցվանք համայնք: Շատ ընտիր էր այնտեղ, շատ լավ էինք ապրում: 70 կով ունեինք, 150 ոչխար։ 4 հեկտար բանջարեղեն էի ցանում: 2012 թվականից էլ թոնիր սարքեցինք, լավաշ էինք թխում, ցրում խանութներին: Մինչեւ Ստեփանակերտ հասնում էր մեր լավաշը։ Ամուսինս էլ ռազմագիտության ուսուցիչ էր, ե՛ւ Քաշաթաղում է աշխատել, ե՛ւ Սվարանցում: 40 տարվա մանկավարժական փորձ ուներ ,- պատմում է նա: Երիցվանքում աճեցրած բանջարեղենը ե՛ւ Կապանից էին գալիս առնում, ե՛ւ Հադրութից ու Ստեփանակարտից. Պատերազմի տարին (2020 թվականին,- հեղ.) հեկտար ա ուկես աշնան վարունգ, պոմիդոր ու բիբար էի ցանել։ Սեպտեմբերի 26-ին Ստեփանակերտից մի տղա եկավ 500 կիլո բիբար բարձեց մեքենան, գնաց: 27-ի առավոտը պատերազմն սկսեց։ Դեռ չէր հասել Ստեփանակերտ, զանգեց, ասաց՝ Սուսան քույրիկ, բա ի՞նչ անեմ բիբարը , ասացի այ ցավդ տանեմ, տար Հայաստան ։ Քաշաթաղում հողն էլ էր շատ լավը, ջուրն էլ: Որոտանի ջուրն էր, վարունգը չորրորդ օրը ծլում էր: Հիմա մի ամիս չի ծլում, հուլիսի 1-ին ցանում եմ, հուլիսի 20-ին, 30-ին հազիվ է դուրս գալիս: Քաշաթաղի թուզը,

«Իմ հողամասի նմանը չկա». Սուսանի կորցրած ու վերագտած տնտեսությունը

You've reached the free article limit

You've reached the free limit of 15 articles per day. Create a free account to unlock 50 articles per day and 25 full-article translations per day.

Create free account

or Sign in

We use cookies for analytics and advertising, including Google ad partners who may use cookies to serve personalized ads. See our Privacy Policy for details and your choices.