87-ամյա Սեդա Սաղաթելյանի հետ զրույցը կյանքի յուրատեսակ դասընթաց է։ Բոլոր փոխհարաբերություններում հաջողած կինը հորդորում է ամեն մարդու, ամեն երևույթի մեջ գտնել լավն ու այդ լավը բռնած առաջ գնալ։ «Տարիքը համարում եմ սոսկ թիվ, որովհետև հոգիս ինձ հետ չեմ մեծացրել, ես ինձ մեծ չեմ զգում, հոգեպես երիտասարդ եմ»,- ասում է նա՝ համոզմունք հայտնելով, որ շրջապատի անտարբերությունն է նաև ծերացնում մարդուն։ Դժվարություններ հաղթահարելը նա համարում է երկար ու բովանդակալից կյանքի բանաձևերից մեկը։ Կոնդի հողաշեն տնակներում իր ընտանեկան ամրոցը կառուցած տիկին Սեդան երեք որդիներին էլ է նույն ոգով մեծացրել ու հպարտությամբ պատմում է իր հարսների հետ ձևավորած առողջ հարաբերությունների մասին։ «Հարսներիս գալուց հետո եմ սկսել զարդեր կրել, ամեն հարսիս հետ երիտասարդացել եմ»,- պատմում է նա՝ ավելացնելով, որ երիտասարդները պետք է մեծերին սիրեն, հարգեն և ուշադիր լինեն, իսկ մեծերը չխառնվեն նրանց ընտանիքների գործերին։ «Եթե իմ զավակին սիրում եմ, նրա ընտրյալին ավելի շատ պետք է սիրեմ»,- ընտանեկան ջերմ մթնոլորտի գաղտնիքն է բացում տիկին Սեդան: Եզրափակելով՝ նա հորդորում է առողջ շփվել, գնահատել կյանքի ամեն ակնթարթը. մարդուն կենսունակ են պահում միմյանց հանդեպ ուշադրությունն ու հոգատարությունը, մի ջերմ խոսքը կամ զանգը: