"Armenian Lyre - Sounds and Echoes" — Presentation of a book dedicated to Armenian poetry

With Ara Mangoyan’s meticulous and authentic translation, Greek and Armenian readers are presented with well-known works of Armenian poetry, which constitute distinctive gems of the treasures of Armenian literature, enriching the invaluable treasury of the Armenian language and writing.

Ա­րա ­Ման­կո­յեա­նի բծախն­դիր եւ հա­րա­զատ թարգ­մա­նու­թեամբ, յոյն եւ հայ ըն­թեր­ցող­նե­րուն կը հրամ­ցո­ւին հայ­կա­կան բա­նաս­տեղ­ծա­կան աշ­խար­հի հան­րա­ծա­նօթ ստեղ­ծա­գոր­ծու­թիւն­ներ, ո­րոնք կը կազ­մեն հայ գրա­կա­նու­թեան գան­ձե­րու յատ­կան­շա­կան գո­հար­ներ, հարս­տաց­նե­լով հայ լե­զո­ւի ու գի­րի անգ­նա­հա­տե­լի գան­ձա­րա­նը։

All the compatriots and Greek acquaintances of the periodical who were present at the presentation of the book “Armenian Lyric-Sounds and Echoes” certainly enjoyed the delicate charms of our poetic world, feeling and living in each word the Armenian creative spirit, the power of the Armenian land and the lyrical beauty, in the enchanting atmosphere of speech and music.

­Բո­լոր այն հայ­րե­նա­կից­նե­րը եւ պար­բե­րա­թեր­թի յոյն ծա­նօթ­նե­րը, ո­րոնք ներ­կայ ե­ղան «­Հայ­կա­կան քնար-հնչիւն­ներ եւ ար­ձա­գանգ­ներ» գիր­քի ներ­կա­յա­ցու­մին, վստա­հա­բար ըմ­բոշխ­նե­ցին մեր բա­նաս­տեղ­ծա­կան աշ­խար­հի նրբա­հիւս մա­նեակ­նե­րը, զգա­լով ու ապ­րե­լով իւ­րա­քան­չիւր բա­ռին մէ­ջէն հայ ստեղ­ծա­գործ ո­գին, հայ հո­ղին զօ­րու­թիւ­նը եւ քնա­րա­կան գե­ղեց­կու­թիւ­նը, խօս­քի ու ե­րաժշ­տու­թեան հո­գեզ­մայլ մթնո­լոր­տին մէջ։

On the evening of Sunday, October 4, 2026, in the “Zakarian-Sarajian” halls of the “Zavarian” center in Gokinia, the poetic performance was honored with their presence by the Ambassador of the Republic of Armenia, the Prelate, the clergy, the Chairman of the National Executive, the ARF Central Committee member, members of the unions, representatives of the Greek-Armenian press, as well as dozens of attendees.

­Կի­րա­կի, 4 ­Հոկ­տեմ­բեր 2026-ի ե­րե­կո­յեան, ­Գո­քի­նիոյ «­Զա­ւա­րեան» կեդ­րո­նի «­Զա­քա­րեան-­Սա­րա­ճեան» սրահ­նե­րուն մէջ, բա­նաս­տեղ­ծա­կան ե­լոյ­թը ի­րենց ներ­կա­յու­թեամբ պա­տո­ւե­ցին ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տու­թեան դես­պանը, Ա­ռաջ­նորդ Սր­բա­զան հայ­րը, հո­գե­ւոր դա­սը, Ազ­գա­յին վար­չու­թեան ա­տե­նա­պե­տը,

Arta Jelalian gave the opening speech, reflecting on the published book, emphasizing the joy it brings to the return of poetry, which is the highest art of language and invites us to search beyond the visible and obvious.

Դ.

The speaker presented Armenian poetry as an inexhaustible source of inspiration that continues to open new paths for the reader and the creator.

­Կեդր.

He also pointed out the renewal and strengthening of Greek-Armenian ties through the significant contribution of Ara Mangoyan.

­Կո­մի­տէի ան­դա­մը, միու­թիւն­նե­րու ան­դամ­ներ, յու­նա­հայ մա­մու­լի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներ, ինչ­պէս նաեւ տաս­նեակ ներ­կա­ներ։

The moderator emphasized and emphasized with appreciation that Ara Mangoyan’s translation work represents a double contribution.

­Բաց­ման խօս­քով հան­դէս ե­կաւ Ար­տա ­Ճէ­լա­լեան, որ անդ­րա­դար­ձաւ հրա­տա­րա­կո­ւած գիր­քին մա­սին, շեշ­տե­լով ա­նոր ընդ­մէ­ջէն բա­նաս­տեղ­ծու­թեան վե­րա­դար­ձին բե­րած ու­րա­խու­թիւ­նը՝ բա­նաս­տեղ­ծու­թիւն, որ լե­զո­ւի բարձ­րա­գոյն ա­րո­ւեստն է եւ մեզ կը հրա­ւի­րէ ո­րո­նե­լու տե­սա­նե­լիէն ու ակ­նե­րե­ւէն ան­դին։

On the one hand, he brings his contribution to the general world of literature, creating new bridges, new encounters and new searches through poetry and language.

­Խօ­սո­ղը ներ­կա­յա­ցուց հայ բա­նաս­տեղ­ծու­թիւ­նը՝ իբ­րեւ ներշնչ­ման անս­պառ աղ­բիւր, որ կը շա­րու­նա­կէ նոր ու­ղի­ներ բա­նալ ըն­թեր­ցո­ղին ու ստեղ­ծա­գոր­ծո­ղին առ­ջեւ։

On the other hand, his work is a valuable contribution to the Greek-Armenian community, because it renews and deepens the ties that exist between Greek and Armenian cultures through Armenian culture and poetry.

Ան նաեւ մատ­նան­շեց յոյն-հայ­կա­կան կա­պե­րու վե­րա­նո­րո­գումն ու ամ­րապն­դու­մը՝ Ա­րա ­Ման­կո­յեա­նի նշա­նա­կա­լից ներդ­րու­մին մի­ջո­ցաւ։

The first speaker in the book presentation series was philologist Tonia Kafetsaki, who stated that “Armenian Lyre” is a collection that reveals the inextricable link that exists between the history and poetry of the Armenian people.

­Հան­դի­սա­վա­րը ընդգ­ծեց ու գնա­հա­տան­քով շեշ­տեց, թէ Ա­րա ­Ման­կո­յեա­նի թարգ­մա­նա­կան աշ­խա­տան­քը կը ներ­կա­յաց­նէ կրկնա­կի նպաստ։

It takes the reader to the origins of Armenian poetry, from ancient centuries to the modern period.

­Մէկ կող­մէն՝ ան իր ներդ­րու­մը կը բե­րէ գրա­կա­նու­թեան ընդ­հան­րա­կան աշ­խար­հին, բա­նաս­տեղ­ծու­թեան եւ լե­զո­ւի մի­ջո­ցով ստեղ­ծե­լով նոր կա­մուրջ­ներ, նոր հան­դի­պում­ներ ու նոր ո­րո­նում­ներ։

The collection especially emphasizes the themes of national awakening, persecution, the Armenian Genocide, and the loss of the homeland.

­Միւս կող­մէ՝ ա­նոր աշ­խա­տան­քը կը հան­դի­սա­նայ ար­ժէ­քա­ւոր նպաստ մը յու­նա­հայ հա­մայն­քին, ո­րով­հե­տեւ հայ մշա­կոյ­թի ու բա­նաս­տեղ­ծու­թեան մի­ջո­ցով կը նո­րո­գէ ու կը խո­րաց­նէ յու­նա­կան ու հայ­կա­կան մշա­կոյթ­նե­րու մի­ջեւ գո­յու­թիւն ու­նե­ցող կա­պե­րը։

The poets’ works testify to how historical tragedy has been transformed into literary memory and art.

­Գիր­քի ներ­կա­յա­ցում­նե­րու շար­քին, ա­ռա­ջին խօ­սո­ղը ե­ղաւ բա­նա­սէր ­Թո­նիա ­Քա­ֆե­ծա­քի, որ յայտ­նեց, թէ «­Հայ­կա­կան քնար»ը հայ ժո­ղո­վուր­դի պատ­մու­թեան եւ բա­նաս­տեղ­ծու­թեան մի­ջեւ գո­յու­թիւն ու­նե­ցող ան­քակ­տե­լի կա­պը բա­ցա­յայ­տող ժո­ղո­վա­ծու մըն է։

Ararat, the homeland, migration, longing and the hope of return become powerful symbols of Armenian identity.

Ան ըն­թեր­ցո­ղը կը տա­նի հայ բա­նաս­տեղ­ծու­թեան ա­կունք­նե­րը՝ հին դա­րե­րէն մին­չեւ ժա­մա­նա­կա­կից շրջա­նը։

Armenian poets join their personal voices to the collective voice of the people, becoming the exponents of their pain and demands.

­Ժո­ղո­վա­ծո­ւին մէջ յատ­կա­պէս կը շեշ­տո­ւին ազ­գա­յին զար­թօն­քի, հա­լա­ծանք­նե­րու, ­Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թեան եւ հայ­րե­նի­քի կո­րուս­տի նիւ­թե­րը։

At the same time, the collection demonstrates the influence and response of Armenian culture on foreign writers, from Byron to William Watson.

­Բա­նաս­տեղծ­նե­րու ստեղ­ծա­գոր­ծու­թիւն­նե­րը կը վկա­յեն, թէ ինչ­պէս պատ­մա­կան ող­բեր­գու­թիւ­նը վե­րա­ծուած է գրա­կան յի­շո­ղու­թեան ու ա­րո­ւես­տի։

This whole thing turns into a literary testimony emphasizing the historical and spiritual face of the Armenian people.

Ա­րա­րա­տը, հայ­րե­նի­քը, գաղ­թը, կա­րօ­տը եւ վե­րա­դար­ձի յոյ­սը կը դառ­նան հայ ինք­նու­թեան հզօր խորհր­դա­նի­շեր։

The next speaker, philologist Tespina Demertsi, noted in her analysis that in the depths of Armenian poetry, a people is revealed that did not lose its spiritual strength even in the midst of historical suffering.

­Հայ բա­նաս­տեղծ­նե­րը ի­րենց անձ­նա­կան ձայ­նը կը միաց­նեն ժո­ղո­վուր­դի հա­ւա­քա­կան ձայ­նին՝ դառ­նա­լով ա­նոր ցա­ւին եւ պա­հանջ­նե­րուն ար­տա­յայ­տիչ­նե­րը։

Nature, parents, ancestors, teachers and the homeland are presented as values that bind generations together.

­Միա­ժա­մա­նակ, ժո­ղո­վա­ծուն կը ցու­ցադ­րէ հայ մշա­կոյ­թի ազ­դե­ցու­թիւ­նը եւ ար­ձա­գան­գը օ­տար գրող­նե­րու մօտ՝ ­Պայ­րը­նէն մին­չեւ Ո­ւի­լիըմ Ո­ւաթ­սըն։

Poets derive wisdom from everyday life and formulate the moral principles of human living.

Այս ամ­բող­ջու­թիւ­նը կը վե­րա­ծո­ւի հայ ժո­ղո­վուր­դի պատ­մա­կան ու հո­գե­ւոր դի­մա­գի­ծը ընդգ­ծող գրա­կան վկա­յու­թեան։

Humility, humanity, camaraderie, justice, sacrifice and responsibility become universal messages.

­Յա­ջորդ խօ­սո­ղը, բա­նա­սէր ­Տես­փի­նա ­Տե­մեր­ծի իր վեր­լու­ծու­թեան մէջ նկա­տեց, թէ հայ բա­նաս­տեղ­ծու­թեան խոր­քին մէջ կը բա­ցա­յայ­տո­ւի ժո­ղո­վուրդ մը, որ պատ­մա­կան տա­ռա­պանք­նե­րուն մէ­ջէն իսկ չկորսն­ցուց իր հո­գե­կան ու­ժը։

Lyrical images of love, friendship and family relationships complete that spiritual world.

Բ­նու­թիւ­նը, ծնող­նե­րը, նախ­նի­նե­րը, ու­սու­ցիչ­նե­րը եւ հայ­րե­նի­քը կը ներ­կա­յա­նան իբ­րեւ սե­րունդ­ներ ի­րա­րու կա­պող ար­ժէք­ներ։

Armenian poetry is not only a reflection of the history of the Armenian people, but also a testament to preserving human dignity.

­Բա­նաս­տեղծ­նե­րը կեան­քի ա­ռօ­րեայ ե­րե­ւոյթ­նե­րէն կը քա­ղեն ի­մաս­տու­թիւն եւ կը ձե­ւա­կեր­պեն մար­դուն ապ­րե­լու բա­րո­յա­կան սկզբունք­նե­րը։

Translator Ara Mangoyan expressed his feelings with a mixture of expressions, noting: “The same well-known writer Nikos Kazantzakis, visiting Armenia in 1928, wrote that Armenia is not a country, but a spiritual fortress, a rock, where the human soul has fortified itself so that the eastern flood would not engulf it.

­Խո­նար­հու­թիւ­նը, մար­դա­սի­րու­թիւ­նը, ըն­կե­րա­սի­րու­թիւ­նը, ար­դա­րու­թիւ­նը, զո­հո­ղու­թիւնն ու պա­տաս­խա­նա­տո­ւու­թիւ­նը կը դառ­նան հա­մա­մարդ­կա­յին պատ­գամ­ներ։

I tried, to the best of my ability, to reflect the image of that fortress with this translation work.

­Սի­րոյ, բա­րե­կա­մու­թեան եւ ըն­տա­նե­կան յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րու քնա­րա­կան պատ­կեր­նե­րը կ­՚ամ­բող­ջաց­նեն այդ հո­գե­ւոր աշ­խար­հը։

Because we, Greek-Armenians, love Greece as our natural homeland, with its Olympus and high mountains, but in our souls also lives the sweet and dreamy Armenia, with captive Ararat and Sipan, free Aragats and the enchanting Lake Sevan.

­Հայ­կա­կան բա­նաս­տեղ­ծու­թիւ­նը միայն հայ ժո­ղո­վուր­դի պատ­մու­թեան ար­տա­ցո­լու­մը չէ, այ­լեւ մար­դուն ար­ժա­նա­պա­տո­ւու­թիւ­նը պահ­պա­նե­լու վկա­յու­թիւն։

When we say Armenia, we do not understand only today's narrow borders, but from Cilicia to Lake Van and Ani, from the Republic of Armenia to Artsakh.

­Յու­զում­նա­խառն ար­տա­յայ­տու­թիւն­նե­րով հան­դէս ե­կաւ թարգ­մա­նիչ Ա­րա ­Ման­կո­յեան, որ նշեց.

We carry this country within us, even if we have never seen it.

«­Յոյն հան­րա­ծա­նօթ գրող ­Նի­քոս ­Քա­զան­ծա­քիս 1928-ին ­Հա­յաս­տան այ­ցե­լե­լով, գրած էր, թէ ­Հա­յաս­տան եր­կիր չէ, այլ հո­գե­ւոր ամ­րոց, ժայռ մը, ուր մարդ­կա­յին հո­գին ամ­րա­ցաւ՝ որ­պէս­զի ա­րե­ւե­լեան ջրհե­ղե­ղը չկլա­նէ զայն։

We are proud of it, with its passions and successes, its pain and joy, which emanate from the lines of poets.

Այդ ամ­րո­ցին պատ­կե­րը փոր­ձե­ցի, ըստ կա­րո­ղու­թեանս, ցո­լաց­նել այս թարգ­մա­նա­կան աշ­խա­տան­քով։

Armenian poetry is a gurgling stream that carries the fragrance of its ancestors, the power of a people that has known how to turn pain into song and darkness into light.

Ո­րով­հե­տեւ մենք՝ յու­նա­հա­յերս, ­Յու­նաս­տա­նը կը սի­րենք իբ­րեւ բնա­կան հայ­րե­նիք՝ իր Օ­ղիմ­պո­սով եւ բարձր լեռ­նե­րով, բայց մեր հո­գիին մէջ կ­՚ապ­րի նաեւ քաղցր ու ե­րա­զուն ­Հա­յաս­տա­նը՝ գե­րի Ա­րա­րա­տով ու ­Սի­փա­նով, ա­զատ Ա­րա­գա­ծով ու ­Սե­ւա­նի հմա­յիչ լի­ճով։

For someone who grew up between two languages and two histories, this poem is the imprint of a long inner journey.

­Հա­յաս­տան ը­սե­լով չենք հասկ­նար միայն այ­սօ­րո­ւան նեղ սահ­ման­նե­րը, այլ ­Կի­լի­կիա­յէն մին­չեւ ­Վա­նի լիճն ու Ա­նին, ­Հա­յաս­տա­նի ­Հան­րա­պե­տու­թե­նէն մին­չեւ Ար­ցախ։

By translating, I tried not to simply transfer words, but to convey feelings, and to allow one of my homelands to speak in the language of another.”

Այս եր­կի­րը կը կրենք մեր մէջ, նոյ­նիսկ ե­թէ եր­բեք չենք տե­սած.

Ara Mankoyan expressed his gratitude to the editorial staff of “Armenika” magazine and all those who made the publication of the book a reality, as well as to the speakers and artists who were part of the program of the performance.

հպարտ ենք ա­նով՝ իր կիր­քե­րով ու յա­ջո­ղու­թիւն­նե­րով, իր ցա­ւով եւ ու­րա­խու­թեամբ, որ կը բխին բա­նաս­տեղծ­նե­րուն տո­ղե­րէն։

Summing up his speech, he said: “I wish that the book “Armenian Lyre-Sounds and Echoes” will be a warm, intimate voice that will allow us to listen to Armenian sorrow, reminding us, at the foot of Ararat and under the blue sky of Greece, that poetry is a beacon that shows the way to the soul.”

­Հայ բա­նաս­տեղ­ծու­թիւ­նը կար­կա­չուն ա­ռո­ւակ մըն է, որ նախ­նի­նե­րու բուր­մուն­քը կը կրէ, ժո­ղո­վուր­դի մը ու­ժը, որ գիտ­ցած է ցա­ւը եր­գի եւ խա­ւա­րը լոյ­սի վե­րա­ծել։

The reading of the poems by actor Tigran Abrahamyan, accompanied by the guitar by Armenian artist Lefteris Khavoutsa, was a wonderful expression of speech and music.

Եր­կու լե­զու­նե­րու եւ եր­կու պատ­մու­թիւն­նե­րու մի­ջեւ մեծ­ցած մար­դու մը հա­մար, այս ծաղ­կա­քա­ղը եր­կար ներ­քին ճամ­բոր­դու­թեան դրոշմն է.

Abrahamyan, with his unique style, sense of gentleness, and mastery of the ups and downs of his voice, expressed the spirit of the poetic gems and the mystery that emanates from them.

թարգ­մա­նե­լով փոր­ձե­ցի ոչ թէ պար­զա­պէս բա­ռեր փո­խադ­րել, այլ զգա­ցում փո­խան­ցել, եւ թոյլ տալ, որ իմ մէկ հայ­րե­նիքս խօ­սի միւ­սին լե­զո­ւով»։

The Armenian melodies of Khavutsas became the decorative voice of the spoken word, connecting the gentle and sweet delicacy of the Armenian melody to the recitation.

Ա­րա ­Ման­կո­յեան շնոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նեց «Ար­մե­նի­քա» պար­բե­րա­թեր­թի խմբագ­րու­թեան եւ բո­լոր այն դե­րա­կա­տար­նե­րուն, ո­րոնք ի­րա­կա­նու­թիւն դար­ձու­ցին գիր­քի հրա­տա­րա­կու­թիւ­նը, ինչ­պէս նաեւ՝ ե­լոյ­թի յայ­տա­գի­րին մէջ մաս կազ­մած խօ­սող­նե­րուն եւ ա­րուես­տա­գէտ­նե­րուն։

At the end of the performance, all those present congratulated the translator and the organizers of the performance with immense satisfaction, then Ara Mankoyan signed copies of the book.

Իր խօս­քը ամ­փո­փե­լով ան յայտ­նեց.

1 Guestbook 3 The post “Armenian Lyre-Sounds and Echoes” — Presentation of a Book Dedicated to Armenian Poetry appeared first on Azat Or .

«­Կը մաղ­թեմ որ «­Հայ­կա­կան քնար-հնչիւն­ներ եւ ար­ձա­գանգ­ներ» գիր­քը ըլ­լայ ջերմ, մտե­րիմ ձայն մը, որ թոյլ պի­տի տայ ունկնդ­րե­լու հայ­կա­կան կսկի­ծը, յի­շեց­նե­լով՝ Ա­րա­րա­տին փե­շե­րուն եւ ­Յու­նաս­տա­նի կա­պու­տան երկն­քին տակ, թէ բա­նաս­տեղ­ծու­թիւ­նը փա­րոս մըն է, որ ճամ­բան ցոյց կու տայ հո­գիին»։

­Խօս­քի ու ե­րաժշ­տու­թեան հիաս­քանչ ար­տա­յայ­տու­թիւն մը հան­դի­սա­ցաւ դե­րա­սան ­Տիգ­րան Աբ­րա­հա­մեա­նի կող­մէ բա­նաս­տեղ­ծու­թիւն­նե­րու ըն­թեր­ցու­մը, կի­թա­ռի ըն­կե­րակ­ցու­թեամբ հա­յազ­գի ա­րո­ւես­տա­գէտ ­Լեֆ­թե­րիս ­Խա­վու­ծա­սի։

Աբ­րա­հա­մեան իւ­րա­յա­տուկ ո­ճով, մեղ­մու­թեան զգա­ցու­մով ու ձայ­նի ե­լե­ւէջ­նե­րու վար­պե­տու­թեամբ, ար­տա­յայ­տեց բա­նաս­տեղ­ծա­կան գո­հար­նե­րու ո­գին ու ա­նոնց մէ­ջէն ցայ­տող խոր­հուր­դը։

­Խա­վու­ծա­սի հայ­կա­կան նո­ւագ­նե­րը զար­դա­րուն ձայ­նը ե­ղան լսո­ւող խօս­քին, աս­մուն­քին կա­պե­լով հայ­կա­կան մե­ղե­դիի մեղ­մա­նուշ նրբու­թիւ­նը։

Ե­լոյ­թի ա­ւար­տին, բո­լոր ներ­կա­նե­րը ան­հուն գո­հու­նա­կու­թեամբ շնոր­հա­ւո­րե­ցին թարգ­մա­նի­չը եւ ե­լոյ­թի կազ­մա­կեր­պիչ­նե­րը, ա­պա Ա­րա ­Ման­կո­յեան մա­կագրեց գիր­քի օ­րի­նակ­ներ։

1 Հիւրատետր 3 The post «Հայկական քնար-հնչիւններ եւ արձագանգներ»­ — Հայկական բանաստեղծութեան նուիրուած գիր­քի ներկայացում appeared first on Azat Or .