The threat of a "new Ukraine"

In Russian political thinking, the term “Ukraine” has long become a warning. It symbolizes attempts to break away from Russian influence and move closer to the West, the historical consequences of which (wars, territorial losses) are known to everyone. Moscow continues to view the post-Soviet space as its exclusive zone of influence, where the freedom of choice of allies is subordinated to Russian interests, as the experience of Georgia has also shown.

Ռուսական քաղաքական մտածողութեան մէջ «Ուքրաինա» եզրոյթը շատոնց վերածուած է նախազգուշացման։ Անիկա կը խորհրդանշէ ռուսական ազդեցութենէն դուրս գալու եւ Արեւմուտքին մերձենալու փորձերը, որոնց պատմական հետեւանքները (պատերազմներ, տարածքային կորուստներ) յայտնի են բոլորին։ Մոսկուան յետխորհրդային տարածքը կը շարունակէ դիտել իբրեւ իր բացառիկ ազդեցութեան գօտին, ուր դաշնակիցներու ընտրութեան ազատութիւնը ստորադասուած է ռուսական շահերուն, ինչպէս ցոյց տուաւ նաեւ Վրաստանի փորձը։

In reality, Armenia is reshaping its foreign policy (by deepening relations with the US and the European Union), since after 2020, security and economic cooperation with Russia has become unreliable. Moscow perceives this independence of Armenia as a retreat from its positions, translating it into the language of threats.

Իրականութեան մէջ, Հայաստան կը վերաձեւէ իր արտաքին քաղաքականութիւնը (ԱՄՆ-ու եւ Եւրոպական Միութեան հետ յարաբերութիւններու խորացումով), քանի որ 2020 թուականէն ետք Ռուսաստանի հետ անվտանգային եւ տնտեսական գործակցութիւնը դարձաւ անվստահելի։ Մոսկուան Հայաստանի այս անկախացումը կ՚ընկալէ իբրեւ իր դիրքերու նահանջ՝ ատիկա թարգմանելով սպառնալիքի լեզուով։

The choice of target platform is noteworthy. Medvedev speaks about external forces dividing the South Caucasus on Iranian television, and on television, precisely on the days when Armenian Foreign Minister Ararat Mirzoyan is in Tehran to discuss regional security issues.

Յատկանշական է թիրախային հարթակի ընտրութիւնը։ Մետվետեւ Հարաւային Կովկասը պառակտող արտաքին ուժերու մասին կը խօսի իրանեան հեռատեսիլին ե՛ւ՝ հեռատեսիլէն, ճիշդ այն օրերուն, երբ Հայաստանի Արտաքին գործոց նախարար Արարատ Միրզոյեան Թեհրան կը գտնուի՝ տարածաշրջանային անվտանգութեան հարցեր քննարկելու։

In these complex geopolitical conditions, Armenia is forced to reckon with its geography, maintaining stable relations with Iran and Russia, while simultaneously managing the neighborhood of Turkey and Azerbaijan. However, geography cannot eliminate Armenia’s right to make independent decisions.

Այս բարդ աշխարհաքաղաքական պայմաններուն մէջ Հայաստան ստիպուած է հաշուի նստելու իր աշխարհագրութեան հետ՝ պահպանելով կայուն յարաբերութիւններ Իրանի եւ Ռուսաստանի հետ, միաժամանակ կառավարելով Թուրքիոյ եւ Ազերպայճանի դրացնութիւնը։ Սակայն աշխարհագրութիւնը չի կրնար վերացնել անկախ որոշումներ կայացնելու Հայաստանի իրաւունքը։

The strategic goal of the Western choice is not simply to replace one source of external dependence with another, but rather to create alternatives and strengthen the state’s resilience. Ultimately, Armenia’s best response to the threat of a “new Ukraine” is to build a stronger and more stable statehood, where the center of foreign policy decisions remains exclusively Yerevan.

Արեւմտեան ընտրութեան ռազմավարական նպատակը պարզապէս արտաքին կախուածութեան մէկ աղբիւրը միւսով փոխարինելը չէ, այլեւ՝ այլընտրանքներու ստեղծումն ու պետութեան դիմադրողականութեան ամրապնդումը։ Ի վերջոյ, «նոր Ուքրաինա»-յի սպառնալիքին Հայաստանի լաւագոյն պատասխանը աւելի ուժեղ ու կայուն պետականութեան կերտումն է, ուր արտաքին քաղաքական որոշումներու կեդրոնը կը մնայ բացառապէս Երեւանը։

Source: 1in.am, October 4, 2026

Աղբիւր՝ 1in.am, 2026 Հոկտեմբեր 4

Aram AMATUNI

Արամ ԱՄԱՏՈՒՆԻ