RSF exposes China's global campaign to distort journalism worldwide: report

This report is the second in a series of investigative reports by Reporters Without Borders (RSF), called The Propaganda Monitor, which aims to expose the geopolitics of propaganda. Following the first edition dedicated to Russia, this second report examines the global propaganda apparatus of the Chinese authorities and its expansion across five continents.

Այս զեկույցը «Լրագրողներ առանց սահմանների» (RSF) կազմակերպության կողմից իրականացվող հետաքննական նախաձեռնության՝ «Քարոզչության մոնիթորինգի» (The Propaganda Monitor) երկրորդ մասն է, որի նպատակն է բացահայտել քարոզչության աշխարհաքաղաքականությունը։ Ռուսաստանին նվիրված առաջին թողարկումից հետո այս երկրորդ զեկույցը ներկայացնում է Չինաստանի իշխանությունների գլոբալ քարոզչական ապարատը և դրա ընդլայնումը հինգ մայրցամաքներում։

The organization emphasizes that the results are worrying: no country in the world is immune to Chinese propaganda. Since Xi Jinping came to power in 2013, the Chinese regime has not only silenced the media on its own territory, but has also actively sought to export a “new global news order” beyond its borders and replace journalism with an authoritarian model of information control, in which the media’s function is to repeat the state.

Կազմակերպությունն ընդգծում է՝ արդյունքները մտահոգիչ են. աշխարհում ոչ մի երկիր ապահովագրված չէ չինական քարոզչությունից։ 2013 թվականին Սի Ցզինպինի իշխանության գալուց ի վեր Չինաստանի վարչակարգը ոչ միայն լռեցրել է լրատվամիջոցներին սեփական տարածքում, այլև ակտիվորեն ձգտել է իր սահմաններից դուրս արտահանել «համաշխարհային լրատվական նոր կարգ» և լրագրությունը փոխարինել տեղեկատվության վերահսկման ավտորիտար մոդելով, որտեղ լրատվամիջոցների գործառույթը պետությանը կրկնելն է։

The report details how Beijing is investing heavily in expanding the presence of its state media abroad, partnering with trusted media outlets in target countries and inviting journalists from around the world to China at all costs to spread its narratives. This system relies on multiple actors, from the Central Propaganda Department, which oversees the content of state-run media outlets such as CGTN and Xinhua, which operate in 160 countries around the world, to diaspora media outlets in the United States, Australia, and New Zealand. China’s propaganda apparatus employs propagandists loyal to Beijing’s interests, including Andy Boreham of the state-run Shanghai Daily, and “trains” foreign journalists to repeat the regime’s propaganda. Moreover, Beijing’s crackdown on journalism, which has made China the world’s leading jailer of journalists (120 journalists are currently in custody), is increasingly spreading to journalists working abroad, encouraging self-censorship of publications critical of China.

Զեկույցը մանրամասնում է, թե ինչպես է Պեկինը մեծ ներդրումներ կատարում իր պետական ​​լրատվամիջոցների ներկայությունն արտերկրում ընդլայնելու համար, համագործակցելով թիրախային երկրների վստահելի լրատվամիջոցների հետ և աշխարհի տարբեր ծայրերից լրագրողներին, բոլոր ծախսերը հոգալով, հրավիրում Չինաստան՝ իր նարատիվները տարածելու համար։ Այս համակարգը հենվում է բազմաթիվ դերակատարների վրա՝ սկսած Կենտրոնական քարոզչության վարչությունից, որը վերահսկում է պետական ​​լրատվամիջոցների բովանդակությունը, ինչպիսիք են CGTN-ը և Xinhua-ն, որոնք գործում են աշխարհի 160 երկրներում, մինչև ԱՄՆ-ի, Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի սփյուռքի լրատվամիջոցները։ Չինաստանի քարոզչական ապարատն օգտագործում է Պեկինի շահերին ենթակա քարոզիչների, այդ թվում՝ պետական Shanghai Daily լրատվամիջոցից Էնդի Բորեհեմին, ինչպես նաև «վերապատրաստում» է օտարերկրյա լրագրողների՝ ռեժիմի քարոզչությունը կրկնելու համար։ Ավելին՝ լրագրության նկատմամբ Պեկինի ճնշումները, որոնց հետևանքով Չինաստանը դարձել է աշխարհում լրագրողներին ազատությունից զրկելու առաջատար երկիրը (ներկայում 120 լրագրող գտնվում է կալանքի տակ), գնալով տարածվում են նաև արտերկրում աշխատող լրագրողների վրա՝ խթանելով Չինաստանի նկատմամբ քննադատական հրապարակումների ինքնագրաքննությունը։

“China is trying to define its own norms and model of journalism, one in which the media is accountable only to the regime and is seen as an instrument of propaganda and control, rather than an independent pillar of democracy. Even more worryingly, China is collaborating with other authoritarian regimes, such as Putin’s Russia, to consolidate their control over the global information space and reshape journalism as we know it around the world. We hope that this report will shed light on these tactics and enable our democracies to build defense mechanisms to protect our information space before it is too late,” said Anne Bokande, RSF’s editorial director, and Aleksandra Bielakowska, the organization’s advocacy manager for the Asia-Pacific region, in a statement.

«Չինաստանը փորձում է սահմանել լրագրության սեփական նորմերն ու մոդելը՝ այնպիսի մոդել, որտեղ լրատվամիջոցները հաշվետու են միայն ռեժիմին և դիտարկվում են որպես քարոզչության ու վերահսկողության գործիք, այլ ոչ թե ժողովրդավարության անկախ հենասյուն։ Առավել մտահոգիչ է այն, որ Չինաստանը համագործակցում է այլ ավտորիտար ռեժիմների, օրինակ՝ Պուտինի Ռուսաստանի հետ՝ գլոբալ տեղեկատվական տարածքում նրանց վերահսկողությունն ամրապնդելու և ամբողջ աշխարհում լրագրությունը, ինչպես մենք այն գիտենք, վերափոխելու նպատակով։ Հույս ունենք, որ այս զեկույցը լույս կսփռի այդ մարտավարությունների վրա և մեր ժողովրդավարություններին հնարավորություն կտա պաշտպանական մեխանիզմներ ստեղծել՝ մեր տեղեկատվական տարածքը պաշտպանելու համար, քանի դեռ ուշ չէ»,- ասվում է RSF-ի խմբագրական տնօրեն Անն Բոկանդեի և կազմակերպության Ասիա-Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանի շահերի պաշտպանության հարցերով մենեջեր Ալեքսանդրա Բիելակովսկայի հայտարարության մեջ։

China’s Strategies to Export Its Authoritarian Media Model

Չինաստանի ռազմավարությունները՝ իր ավտորիտար մեդիա մոդելը արտահանելու նպատակով

EXECUTIVE SUMMARY

ԱՄՓՈՓՈՒՄ

Totalitarian Control of Information in China

Տեղեկատվության նկատմամբ ամբողջատիրական վերահսկողությունը Չինաստանում

1) State Media “Must Bear the Party’s Name”

1) Պետական լրատվամիջոցները «պետք է կրեն կուսակցության անունը»,

2) Information Black Holes: East Turkestan and Tibet

2) Տեղեկատվական սև անցքեր. Արևելյան Թուրքեստան և Տիբեթ, (Լրագրողների լռեցումը. Արևելյան Թուրքեստանում ցեղասպանությունը թաքցնելու բանալին: Տիբեթ, որտեղ անկախ լրագրողների մուտքն արգելված է),

3) Hong Kong: A Former Lighthouse of Press Freedom in Free Fall

3) Հոնկոնգ. մամուլի ազատության նախկին փարոսն ազատ անկման մեջ է,

4) Xi Jinping’s Crackdown on Independent Journalists in China

4) Սի Ցզինպինի արշավանքը Չինաստանում անկախ լրագրողների դեմ,

5) China’s Long Arm of Cross-Border Repression

5) Չինաստանի՝ անդրսահմանային բռնաճնշումների երկար ձեռքը,

6) China’s Great Firewall and New Technologies Exported to the World

6) Չինաստանի Great Firewall-ը (համացանցային գրաքննության ու վերահսկողության համակարգ) և աշխարհում արտահանվող նոր տեխնոլոգիաները։

China’s propaganda now spans five continents: Asia (control of online information in Myanmar, Cambodia, and Vietnam; the structure of a Beijing-backed persecution campaign in the Philippines; Chinese marketing network injects political narratives into Taiwanese lifestyle content; and activism in Afghanistan); Pacific Islands (Fiji, growing influence over the Solomon Islands media landscape); America (Beijing uses the Chinese diaspora to shape public opinion in the United States; paid press tours in Grenada, Jamaica, and Guyana; challenging China’s role model image in Latin America); Africa (activism in South Africa, Egypt); Europe (China’s focus on press freedom in Denmark, Shanhui Zhang is Beijing’s voice on French TV, infiltrating German media, Chinese propaganda in Turkey narrows Uyghur voice space, growing influence over Georgia’s information space).

Չինաստանի քարոզչությունն այժմ տարածվում է հինգ մայրցամաքներում՝ Ասիա (առցանց տեղեկատվության վերահսկողությունը Մյանմայում, Կամբոջայում և Վիետնամում, Ֆիլիպիններում Պեկինի աջակցությամբ իրականացվող հետապնդման արշավի կառուցվածքը, չինական մարքեթինգային ցանցը քաղաքական նարատիվներ է ներմուծում թայվանական կենսակերպին նվիրված բովանդակության մեջ և Աֆղանստանում ակտիվությունը); Խաղաղօվկիանոսյան կղզիներ (Ֆիջի, աճող ազդեցությունը Սողոմոնյան կղզիների մեդիադաշտի վրա); Ամերիկա (Պեկինն օգտագործում է չինական սփյուռքը՝ ԱՄՆ-ում հասարակական կարծիքը ձևավորելու համար, վճարովի մամուլի այցեր Գրենադայում, Ջամայկայում և Գայանայում, Լատինական Ամերիկայում Չինաստանի՝ օրինակելի կերպարի վիճարկում); Աֆրիկա (ակտիվություն Հարավային Աֆրիկայում, Եգիպտոսում); Եվրոպա (Չինաստանի ուշադրության ներքո է մամուլի ազատությունը Դանիայում, Shanhui Zhang-ը Պեկինի ձայնն է ֆրանսիական հեռուստատեսությամբ, ներթափանցում է գերմանական մեդիա դաշտ, չինական քարոզչությունը Թուրքիայում նեղացնում է ույղուրների ձայնի տարածքը, աճող ազդեցությունը Վրաստանի տեղեկատվական տարածքի վրա)։

The organization recommends that democratic governments:

Կազմակերպությունն առաջարկում է ժողովրդավարական կառավարություններին՝

1) Protect democratic information spaces,

1) Պաշտպանել ժողովրդավարական տեղեկատվական տարածքները,

2) Require online platforms to promote reliable sources of information,

2) Առցանց հարթակներից պահանջել խթանել տեղեկատվության վստահելի աղբյուրները,

3) Protect the professional independence of journalists and the stability of exiled media outlets,

3) Պաշտպանել լրագրողների մասնագիտական անկախությունն ու աքսորված լրատվամիջոցների կայունությունը,

4) Put pressure on the Chinese authorities to end their crackdown on press freedom.

4) Ճնշում գործադրել Չինաստանի իշխանությունների վրա՝ մամուլի ազատության նկատմամբ ճնշումները դադարեցնելու համար։

Translation by Emma Chobanyan

Թարգմանությունը՝ Էմմա Չոբանյանի