Մի կողմից՝ պետությունը հարկատուների միջոցներից ֆինանսավորում էր հետազոտություններ, որոնց գաղափարական առանցքներից մեկը մարդկանց գործնական կյանքի և բարեկեցության առաջնայնությունն էր։ Մյուս կողմից՝ Արցախում մարդիկ կանգնած էին սննդի, դեղորայքի, անվտանգության և գոյատևման խնդիրների առաջ, իսկ նրանց օգնելու համար մասնավոր անձինք ու կազմակերպություններ ներդնում էին սեփական միջոցներն ու ստանձնում անձնական ռիսկեր։