ԵՐԵՎԱՆ, 9 հոկտեմբերի – Sputnik. Հեղուկ վառելիքի գները Հայաստանում ավելի շատ են բարձրացել, քան համաշխարհային շուկայում. Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում ասում է տնտեսագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր, «Այլընտրանք» հետազոտական կենտրոնի ղեկավար Թաթուլ Մանասերյանը։Նշենք, որ հոկտեմբերի 9-ի դրությամբ հայաստանյան բենզալցակայաններում «Ռեգուլյար» տեսակի բենզինի 1 լ–ը վաճառվում է 600 դրամով, «Պրեմիումինը»՝ 620, դիզվառելիքինը՝ 710-ով։ Մինչդեռ 1 ամիս առաջ վառելիքի նշված տեսակների գները համապատասխանաբար 550, 580 ու 650 դրամ էին։Նրա համոզմամբ` ստեղծված իրավիճակում Մրցակցության և սպառողների շահերի պաշտպանության հանձնաժողովը պարտավոր է Պետեկամուտների կոմիտեի հետ մշտադիտարկում իրականացնել շուկայում, արձանագրել այն գինը, որով տվյալ վառելիքը ներմուծվել է Հայաստան և այն գինը, որով այն փաստացի վաճառվում է։«Թվայնացման այս ժամանակաշրջանում նույնիսկ ծիծաղելի է ասել. «Մենք չգիտենք` երբ են բերել, ինչ գնով են բերել»»,– նկատում է Մանասերյանը։ Անբարեխիղճ տնտեսվարողների նկատմամբ տնտեսագետն առաջարկում է ոչ միայն տուգանք կիրառել, որն իրականում նրանց ստացած գերշահույթի դիմաց չնչին գումար է կազմում, այլ հաշվարկել իրական գերշահույթը և դրանից հարկեր գանձել։ Վառելիքի համաշխարհային շուկայում հնարավոր խնդիրներից խուսափելու և այս առումով մեր երկրի անվտանգությունն ապահովելու համար Մանասերյանը կարևորում է պետության ռեզերվների համալրումը` միաժամանակ պնդելով, որ դա վաղուց արդեն պետք է արված լիներ։Դիզելային վառելիքի շուկայում, որից հիմնականում կախված է գյուղատնտեսությունը, նա առաջարկում է մեկ այլ կարգավորում. «Պետությունը գնում է ներկրողից դիզելային վառելիքի անհրաժեշտ ծավալով խմբաքանակ և առանց շահույթի և ակցիզային հարկի, էժան գներով տրամադրում գյուղացիական տնեսություններին»։Մեր զրուցակիցը չի բացառում նաև, որ գնաճը կանխելու և շուկան հավասարակշռելու համար պետությունն իր ձեռք բերած վառելիքը փոքր շահույթի մարժայով կարող է շուկա հանել` այդկերպ մրցակից դառնալով նույն անբարեխիղճ տնտեսվարողներին և զսպելով նրանց ախորժակը։Այդուհանդերձ, Մանասերյանը խիստ կասկածում է, որ պետությունն ականջալուր կլինի իր կամ այլ մասնագետների խորհուրդներին։ Համենայնդեպս մինչ օրս իրականացվող պետական քաղաքականությունը նրան թույլ է տալիս ենթադրություն անելու, որ այսօրվա իշխանությունը գերադասում է առաջնորդվել «մենք ամեն ինչ գիտենք» կարգախոսով։ Իսկ դրա հետևանքներն ու վնասները կրում են շարքային քաղաքացիները։