And the other day, Azerbaijani Milli Mejlis deputy Fazil Mustafa announced that “Azerbaijan is ready to put forward initiatives in the future towards the restoration of historical, cultural and religious monuments and mosques located on the territory of Armenia”. The so-called “Western Azerbaijan Community” organization also announced the formation of a working group that will study the history of churches, temples and monasteries located on the territory of Armenia, in Syunik, Vayots Dzor and the Lake Sevan basin.

Իսկ օրերս Ադրբեջանի Միլլի Մեջլիսի պատգամավոր Ֆազիլ Մուստաֆան հայտարարել էր, թե «Ադրբեջանը պատրաստ է ապագայում նախաձեռնություններ առաջ քաշել Հայաստանի տարածքում գտնվող պատմամշակութային և կրոնական հուշարձանների ու մզկիթների վերականգնման ուղղությամբ»։ Այսպես կոչված «Արևմտյան Ադրբեջանի համայնք» կազմակերպությունն էլ հայտարարել էր աշխատանքային խմբի ձևավորման մասին, որն ուսումնասիրելու է Հայաստանի տարածքում՝ Սյունիքում, Վայոց Ձորում և Սևանա լճի ավազանում գտնվող եկեղեցիների, տաճարների և վանքերի պատմությունը։

In an interview with “Aravot”, referring to this aggressive and genocidal policy of Azerbaijan, YSU Department of Culturology, archaeologist Hamlet Petrosyan said that in this situation, the Armenian authorities must give an adequate response.

«Առավոտ»-ի հետ զրույցում, անդրադառնալով Ադրբեջանի այս զավթողական ու ցեղասպանական քաղաքականությանը, ԵՊՀ մշակութաբանության ամբիոնի վարիչ, հնագետ Համլետ Պետրոսյանն ասաց, որ այս իրավիճակում Հայաստանի իշխանությունները պետք է համարժեք պատասխան տան։

“It should be said that peace does not mean illegal appropriation of cultural heritage, peace does not mean making such statements, and peace does not mean appropriating someone else’s heritage. I even think that it has nothing to do with the political agenda of peace at all, it is already more than any policy related to peace,” said Hamlet Petrosyan.

«Պետք է ասել, որ խաղաղությունը չի նշանակում մշակութային ժառանգության անօրինական յուրացում, խաղաղությունը չի նշանակում նման հայտարարություններ անել եւ խաղաղությունը չի նշանակում սեփականացնել ուրիշի ժառանգությունը։ Ես նույնիսկ մտածում եմ, որ դա ընդհանրապես կապ չունի խաղաղության քաղաքական օրակարգի հետ, դա արդեն ավելին է, քան խաղաղության հետ կապված ցանկացած քաղաքականություն»,- ասաց Համլետ Պետրոսյանը։

Referring to the false Azerbaijani thesis that the Armenian historical and cultural heritage is the heritage of the so-called “Caucasian Aghvank”, Hamlet Petrosyan presented historical facts.

Անդրադառնալով ադրբեջանական այն կեղծ թեզին, թե հայկական պատմամշակութային ժառանգությունը այսպես կոչված «կովկասյան Աղվանքի» ժառանգություն է, Համլետ Պետրոսյանը պատմական փաստեր ներկայացրեց։

“Indeed, there was a Catholicosate of Aghvan. Artsakh was also included in the Catholicosate of Aghvan. The Catholicos of Aghvan, who lived in Gandzasar, was an Armenian, who knew only Armenian, who wrote only in Armenian. He considered himself the Catholicos of Aghvan, because, dictated by political conditions, the Armenian princes of Artsakh used the so-called “Aghvan” church to ensure their livelihood, their lives. But belonging to the Catholicos of Aghvan absolutely does not mean belonging to the Caucasian Aghvan. And it absolutely does not mean being an Aghvan,” he noted.

«Իրոք, եղել է Աղվանից կաթողիկոսություն։ Աղվանից կաթողիկոսության կազմի մեջ մտել է նաեւ Արցախը։ Աղվանից կաթողիկոսը, որը նստում էր Գանձասարում, հայ էր, ով գիտեր միայն հայերեն, ով գրում էր միայն հայերեն։ Ինքն իրեն համարում էր Աղվանից կաթողիկոս, որովհետեւ քաղաքական պայմանների թելադրանքով Արցախի հայ իշխանները այսպես կոչված «աղվանական» եկեղեցին օգտագործել են իրենց կենսապահովությունը, իրենց կյանքն ապահովելու համար։ Բայց Աղվանից կաթողիկոսությանը պատկանելը բացարձակապես չի նշանակում պատկանել կովկասյան Աղվանքին։ Եվ դա բացարձակապես չի նշանակում լինել աղվանական»,-նշեց նա։

“In a region where there are 8,000 Armenian inscriptions, starting from the 5th century, where there is almost nothing in a foreign language, there are only three Greek inscriptions and one Arabic inscription from the 7th century, and all the other foreign language inscriptions start from the 14th century and are few in number, what should we call that region and people,” said Hamlet Petrosyan.

«Մի երկրամասում, որտեղ 8000 հայերեն արձանագրություն կա՝ սկսած 5-րդ դարից, որտեղ այլալեզու գրեթե ոչինչ չկա, կա միայն երեք հունարեն արձանագրություն եւ 7-րդ դարի մեկ արաբերեն արձանագրություն, իսկ մնացած բոլոր այլալեզու արձանագրությունները սկսվում են 14-րդ դարից եւ մի քանի հատ են, այդ երկրամասն ու ժողովրդին ինչպե՞ս անվանենք»,- ասաց Համլետ Պետրոսյանը։

According to him, Armenology, with its achievements, has absolutely no problem responding to Azerbaijani disinformation.

Նրա խոսքով՝ հայագիտությունն իր ձեռբերումներով բացարձակ որեւէ խնդիր չունի՝ պատասխանելու ադրբեջանական ապատեղեկատվությանը։

“I say again, this is a terrible thing. Any nomad, having conquered a people, has never appropriated their heritage, destroyed their heritage, destroyed, despised it, but has not said: this is ours, give it to us. This is something new and this is something thought out. And our authorities should understand that much.”

«Ես նորից եմ ասում՝ սա սարսափելի մի բան է։ Ցանկացած քոչվոր, նվաճելով ժողովրդին, երբեք չի սեփականել նրա ժառանգությունը, քանդել է ժառանգությունը, ոչնչացրել է, արհամարհել է, բայց չի ասել՝ սա մերն է, տվեք մեզ։ Սա մի նոր բան է եւ սա մտածված բան է։ Եվ մեր իշխանությունները պիտի այդքանը հասկանան»։

% buffered00:0100:10UnmuteMuteDisable captionsEnable captions>PIPExit fullscreenEnter fullscreen Play HTML video END --> Roza HOVHANNISYAN

% buffered00:0100:10UnmuteMuteDisable captionsEnable captions>PIPExit fullscreenEnter fullscreen Play HTML video END --> Ռոզա ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ