What is the point of praising Aliyev on one Western platform, curtsying to Erdogan on another, and flattering Trump on a third, when none of the serious problems facing our country have been resolved for years: our captives are not returned, the enemy army that entered our sovereign territory is not withdrawn, its claims to other territories are not reduced, we cannot take our goods to sell abroad, the borders are not opened, new roads are not built, old roads are not unblocked, we are not allowed to operate the Goris-Kapan highway, and not even half a step has been taken towards TRIPP. In addition, every day we hear threats, insults, and attempts to appropriate our cultural heritage from neighboring countries.

Ի՞նչ իմաստ ունի արեւմտյան մի հարթակում Ալիեւին գովերգելը, մյուս հարթակում` Էրդողանին ռեւերանս անելը, երրորդ առիթով` Թրամփին քծնելը, երբ մեր երկրի առջեւ կանգնած լուրջ խնդիրներից ոչ մեկը տարիներ շարունակ չի լուծվում. մեր գերիներին հետ չեն վերադարձնում, մեր սուվերեն տարածք մտած թշնամու զորքը հետ չի քաշվում, մյուս տարածքների նկատմամբ նրա հավակնությունները չեն նվազում, մեր ապրանքը չենք կարողանում տանել՝ դրսում վաճառել, սահմանները չեն բացվում, նոր ճանապարհներ չեն կառուցվում, հին ճանապարհները չեն ապաշրջափակվում, Գորիս-Կապան մայրուղին մեզ թույլ չեն տալիս շահագործել, ԹՐԻՓՓ-ի ուղղությամբ էլ դեռեւս գեթ կես քայլ արված չէ: Դրան գումարած` ամեն օր հարեւան երկրից լսում ենք սպառնալիքներ, վիրավորանք, մեր մշակութային ժառանգությունը յուրացնելու փորձեր: