Իրանագէտ Վարդան Ոսկանեանը գրում է. «Բաքւի բարբարոսական վարչախմբի պարագլուխը այսօր հերթական անգամ հաստատել է իր գլխաւորած կազմաւորման արհեստածին բնոյթը։ Լաւագոյն դէպքում 19-րդ դ. վերջին եւ 20-րդ դ. սկզբին ձեւաւորւած «ադրբեջանական ժողովրդի»՝ համաշխարհային մշակոյթին պարգեւած միջնադարեան խոշոր գործիչներ են յայտարարւել ոչ միայն բացառապէս պարսկերէնով ստեղծագործած եւ Իրանն ու այդ երկրի անցեալը գովերգած Նիզամին եւ Խաղանին, շիայական իրանական կայսրութեան հիմնադիր Շահ Իսմայլիլը, որը Բաքւի բնակչութեանը սրի էր քաշել, միայն արաբերէնով եւ պարսկերէնով գրած Բաքւին, ծննդեան վայրն անյայտ, Սիրիայում մահկանացուն կնքած եւ պարսկերէնով, արաբերէնով ու արեւմտաթուրքական կոյնէով ստեղծագործած Նասիմին, Իրաքի Քարբալա քաղաքում ծնւած եւ պարսկերէնով, արաբերէնով ու արեւմտաթուրքական կոյնէով ստեղծագործած թուրքմենական բայաթ ցեղից սերող Ֆիզուլին։ Սրան պէտք է աւելացնել նաեւ այն, որ այս բռնապետի տգիտութիւնն այն աստիճանի է, որ 12-րդ դարում ապրած Խաղանին եւ 13-րդ դարում միայն 9 կամ 14 տարի ապրած Նիզամին հռչակւել են 13-րդ դարի բանաստեղծներ։ Այս բարբարոսական վարչախմբի գրեթէ ամէն ինչ արհեստածին է, ռեւիզիոնիստական, ծաւալապաշտական եւ մարդատեաց՝ այդ թւում «պաշտօնական» մշակոյթը եւ պատմութիւնը»։