Yashin's canceled visit and the issue of sovereignty

He was warned in Washington about the "physical threat" associated with his visit to Armenia.

Վաշինգտոնում նրան զգուշացրել էին Հայաստան այցի հետ կապված «ֆիզիկական սպառնալիքի» մասին։

The Russian opposition figure did not ...

Ռուս ընդդիմադիր գործիչը չի …

But the problem does not end there. Yashin is an internationally recognized Russian opposition figure. He was imprisoned in Russia, later released as part of a prisoner exchange, and continues his anti-war activities from abroad. His visit to Yerevan was planned to meet with the Russian anti-war community and as part of the “Peaceful Russian Noon” initiative. Now the name of Armenia has appeared in the international news next to the formulation of “physical threat”.

Բայց խնդիրը դրանով չի ավարտվում։ Յաշինը միջազգային ճանաչում ունեցող ռուս ընդդիմադիր է։ Նա ազատազրկվել էր Ռուսաստանում, հետագայում ազատ արձակվել բանտարկյալների փոխանակման շրջանակում և շարունակում է հակապատերազմական գործունեությունը արտերկրից։ Նրա Երևան այցը նախատեսված էր ռուսական հակապատերազմական համայնքի հետ հանդիպման և «Խաղաղ Ռուսաստանի կեսօր» նախաձեռնության շրջանակում։ Այժմ միջազգային լրահոսում Հայաստանի անունը հայտնվել է «ֆիզիկական սպառնալիք» ձևակերպման կողքին։

This is a bad signal for Armenia’s democratic reputation, regardless of the real source of the threat.

Հայաստանի ժողովրդավարական հեղինակության համար սա վատ ազդակ է՝ անկախ սպառնալիքի իրական աղբյուրից։

Moreover, there is a precedent that we have no right to forget.

Առավել ևս կա մի նախադեպ, որը մոռանալու իրավունք չունենք։

In December 2023, Russian Dmitry Setrakov, who had avoided participating in the war in Ukraine and moved to Armenia, was, according to human rights activists, arrested by representatives of the Russian military police and transferred to the 102nd military base in Gyumri. The Prosecutor General’s Office of Armenia later stated that it had not received a request from Moscow to arrest and extradite Setrakov. Setrakov nevertheless appeared in Russia. The Speaker of the National Assembly, Alen Simonyan, called the incident unacceptable at the time.

2023 թվականի դեկտեմբերին ռուսաստանցի Դմիտրի Սետրակովը, որը խուսափել էր Ուկրաինայում պատերազմին մասնակցելուց և տեղափոխվել Հայաստան, ըստ իրավապաշտպանների, ձերբակալվեց ռուսական ռազմական ոստիկանության ներկայացուցիչների կողմից և տեղափոխվեց Գյումրիի 102-րդ ռազմակայան։ Հայաստանի գլխավոր դատախազությունը հետագայում հայտարարեց, որ Մոսկվայից Սետրակովին ձերբակալելու և հանձնելու միջնորդություն չէր ստացել։ Սետրակովը, այնուամենայնիվ, հայտնվեց Ռուսաստանում։ Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանն այն ժամանակ դեպքն անվանեց անընդունելի։

The fate of one person was not the only issue at stake in that story. The issue was the right to use force on the territory of Armenia.

Այդ պատմության առանցքում մեկ մարդու ճակատագիրը չէր միայն։ Հարցը Հայաստանի տարածքում ուժ կիրառելու իրավունքն էր։

One of the oldest and simplest features of a state is the monopoly of legal coercion on its own territory. The entire structure of the Westphalian state is based on this idea. A foreign military base can have military functions defined by contract. This presence does not create a second jurisdiction within the country.

Պետության ամենահին և ամենապարզ հատկանիշներից մեկը սեփական տարածքում օրինական հարկադրանքի մենաշնորհն է։ Վեստֆալյան պետության ամբողջ կառուցվածքը հենվում է այդ գաղափարի վրա։ Օտարերկրյա ռազմակայանը կարող է ունենալ պայմանագրով սահմանված ռազմական գործառույթներ։ Այդ ներկայությունը երկրորդ իրավազորություն չի ստեղծում երկրի ներսում։

The 1997 Armenian-Russian agreement also defines a special scope of jurisdiction of Russian authorities for cases involving the personnel of the military base and certain categories of crimes. Setrakov was not a serviceman of the 102nd military base. That is why human rights activists assessed his detention at the military base as a violation of Armenia’s jurisdiction.

Հայ-ռուսական 1997 թվականի համաձայնագիրը ևս սահմանում է ռուսական մարմինների իրավասության հատուկ շրջանակը ռազմակայանի անձնակազմին և որոշակի կատեգորիայի հանցագործություններին վերաբերող դեպքերի համար։ Սետրակովը 102-րդ ռազմակայանի զինծառայող չէր։ Հենց այդ պատճառով իրավապաշտպանները նրա պահումը ռազմակայանում գնահատեցին որպես Հայաստանի իրավազորության խախտում։

The problem is not just in the past. In January 2026, the Helsinki Citizens’ Assembly Vanadzor office published details of another case, claiming that the actions of the command of the 102nd military base impeded the administration of Armenian justice in the case of the death of Gyumri resident Julieta Ghukasyan. The RA investigative body did not see any grounds to initiate criminal proceedings, and the human rights organization appealed that decision.

Խնդիրը միայն անցյալում էլ չի մնացել։ 2026-ի հունվարին Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակը հրապարակեց մեկ այլ գործի մանրամասներ՝ պնդելով, որ 102-րդ ռազմակայանի հրամանատարության գործողությունները խոչընդոտել են Գյումրիի բնակիչ Ջուլիետա Ղուկասյանի մահվան գործով հայկական արդարադատության իրականացմանը։ ՀՀ քննչական մարմինը քրեական վարույթ նախաձեռնելու հիմք չէր տեսել, իսկ իրավապաշտպան կազմակերպությունը բողոքարկել էր այդ որոշումը։

These stories do not prove the source of the threat against Yashin, but they show something else: Armenia has already had cases when the border between the actions of Russian law enforcement agencies and Armenian jurisdiction on its territory has become a real, serious problem. That is why Yashin’s few-line post gains political weight.

Այս պատմությունները Յաշինի դեմ սպառնալիքի աղբյուրը չեն ապացուցում, բայց ցույց են տալիս ուրիշ բան՝ Հայաստանը արդեն ունեցել է դեպքեր, երբ իր տարածքում ռուսական ուժային կառույցների գործողությունների և հայկական իրավազորության սահմանը դարձել է իրական, ծանր խնդիր։ Հենց դրա պատճառով Յաշինի մի քանի տողանոց գրառումը քաղաքական կշիռ է ստանում։

In recent years, Armenia has been perceived by thousands of Russians as a safe space for free living, working, and public speech. That reputation is foreign policy capital. It distinguishes Armenia from the environment from which political exiles have fled.

Վերջին տարիներին Հայաստանը հազարավոր ռուսաստանցիների համար ընկալվել է որպես ազատ ապրելու, աշխատելու և հրապարակային խոսքի անվտանգ տարածք։ Այդ հեղինակությունը արտաքին քաղաքական կապիտալ է։ Այն Հայաստանը տարբերակում է այն միջավայրից, որից քաղաքական վտարանդիները հեռացել են։

However, one such statement can open a crack in it. At the heart of the issue is a topic even bigger than the 102nd military base. The security of any person on the territory of Armenia is a question of the jurisdiction of the Armenian state, whether a citizen, a foreigner, a supporter of the government, or the most ardent opponent of the Kremlin.

Մեկ նման հայտարարությունը, սակայն, կարող է ճեղք բացել դրա մեջ։ Հարցի խորքում 102-րդ ռազմակայանից էլ ավելի մեծ թեմա կա։ Հայաստանի տարածքում ցանկացած մարդու անվտանգությունը Հայաստանի պետության իրավազորության հարցն է՝ քաղաքացու, օտարերկրացու, իշխանության կողմնակցի կամ Կրեմլի ամենակոշտ ընդդիմախոսի դեպքում։

Yashin has not yet arrived in Yerevan. However, his canceled visit has already reached Yerevan as a very inconvenient issue. Armenia has one state, one legal system, and one legitimate power within its borders. Any ambiguity around that principle is much more dangerous than one failed visit.

Յաշինը դեռ չի եկել Երևան։ Սակայն նրա չեղարկված այցն արդեն հասել է Երևան՝ որպես շատ անհարմար հարց։ Հայաստանն իր սահմանների ներսում ունի մեկ պետություն, մեկ իրավակարգ և մեկ օրինական ուժային իշխանություն։ Այդ սկզբունքի շուրջ ցանկացած մշուշ շատ ավելի վտանգավոր է, քան մեկ չկայացած այցը։