Ishkhan Zakaryan's unclosed balance sheet

Everything is usual in the official statement.

Պաշտոնական հաղորդագրության մեջ ամեն ինչ սովորական է։

There has long been little that is ordinary in the history of Ishkhan Zakaryan.

Իշխան Զաքարյանի պատմության մեջ սովորական բան վաղուց քիչ է մնացել։

For more than two decades, his name has been accompanied by high positions, political alliances, issues surrounding a multi-million-dollar mansion, criminal proceedings, demands for the confiscation of illegally acquired property, lands returned to the state, and finally, reconciliation.

Նրա անունը երկու տասնամյակից ավելի ուղեկցվում է բարձր պաշտոններով, քաղաքական դաշինքներով, բազմամիլիոնանոց առանձնատան շուրջ հարցերով, քրեական վարույթներով, ապօրինի ծագում ունեցող գույքի բռնագանձման պահանջով, պետությանը վերադարձված հողերով և վերջապես՝ հաշտությամբ։

The full report is still missing.

Ամբողջական հաշվետվությունը մինչ օրս չկա։

Back in 2013, Nikol Pashinyan publicly raised the question of the sources of financing for the Bagrevand mansion. Zakaryan linked the house to the support of American-Armenian businessman Albert Boyajyan and admitted that he managed his bank account with a power of attorney. That explanation did not close the questions.

Դեռ 2013 թվականին Նիկոլ Փաշինյանը հրապարակայնորեն հարց էր բարձրացնում Բագրևանդի առանձնատան ֆինանսավորման աղբյուրների մասին։ Զաքարյանը տունը կապում էր ամերիկահայ գործարար Ալբերտ Բոյաջյանի աջակցության հետ և ընդունում, որ լիազորագրով տնօրինել է նրա բանկային հաշիվը։ Այդ բացատրությունը հարցերը չփակեց։

Years later, the state became interested in the origin of the same property.

Տարիներ անց նույն գույքի ծագմամբ արդեն հետաքրքրվեց պետությունը։

In 2024, the Prosecutor General's Office filed a lawsuit against Ishkhan Zakaryan and related persons for the confiscation of property of illegal origin. In 2026, the case was settled: 304 million 554 thousand drams must be transferred to the state. Before that, Zakaryan had returned 15 plots of land with a total area of about 71 hectares and paid another 32 million drams.

2024 թվականին Գլխավոր դատախազությունը Իշխան Զաքարյանի և փոխկապակցված անձանց դեմ ապօրինի ծագում ունեցող գույքի բռնագանձման հայց ներկայացրեց։ 2026-ին գործն ավարտվեց հաշտությամբ․ պետությանը պետք է փոխանցվի 304 միլիոն 554 հազար դրամ։ Մինչ այդ Զաքարյանը վերադարձրել էր շուրջ 71 հեկտար ընդհանուր մակերեսով 15 հողատարածք և վճարել ևս 32 միլիոն դրամ։

The simplest questions begin here.

Այստեղից սկսվում են ամենապարզ հարցերը։

How was the 304 million drams formed? What did the state initially demand? What was left out of the final agreement? How was the Bagrevand mansion valued? What remained with the Zakaryans, and for what exactly was the final amount paid?

Ինչպե՞ս է ձևավորվել 304 միլիոն դրամը։ Ի՞նչ էր պահանջում պետությունը սկզբում։ Ի՞նչ դուրս մնաց վերջնական համաձայնությունից։ Ինչպե՞ս է գնահատվել Բագրևանդի առանձնատունը։ Ի՞նչ մնաց Զաքարյանների մոտ, և կոնկրետ ինչի դիմաց է վճարվել վերջնական գումարը։

The public has not seen that property-by-property calculation.

Հանրությունը գույք առ գույք այդ հաշվարկը չի տեսել։

There is also the history of the criminal case.

Կա նաև քրեական գործի պատմությունը։

After the 2021 elections, criminal prosecution was initiated against Zakaryan under articles of serious economic crimes. In 2024, it became known that the prosecution had been discontinued. The prosecutor’s office did not fully explain the basis and chronology of that decision in the public arena.

2021 թվականի ընտրություններից հետո Զաքարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում էր հարուցվել ծանր տնտեսական հանցագործությունների հոդվածներով։ 2024 թվականին հայտնի դարձավ, որ հետապնդումը դադարեցվել է։ Դատախազությունը հրապարակային դաշտում ամբողջությամբ չի բացատրել այդ որոշման հիմքն ու ժամանակագրությունը։

At the same time, Zakaryan left the “I Have Honor” faction, became an independent deputy, participated in the 2022 presidential election of Vahagn Khachaturyan and voted for the government candidate.

Միևնույն ժամանակ Զաքարյանը հեռացավ «Պատիվ ունեմ» խմբակցությունից, դարձավ անկախ պատգամավոր, 2022-ին մասնակցեց Վահագն Խաչատուրյանի նախագահի ընտրությանը և կողմ քվեարկեց իշխանության թեկնածուին։

A deal between these events has not been proven. But it is in such situations that the state is obliged to work with maximum transparency. Otherwise, unexplained decisions are replaced by political speculation.

Այս իրադարձությունների միջև գործարք ապացուցված չէ։ Բայց հենց նման իրավիճակներում պետությունը պարտավոր է աշխատել առավելագույն թափանցիկությամբ։ Հակառակ դեպքում չբացատրված որոշումների տեղը զբաղեցնում են քաղաքական ենթադրությունները։

At the same time, Zakaryan almost did not participate in the sessions of the National Assembly for years, continued to receive a salary and bonuses, and the parliament considered his absences to be honorable. The public has also not been fully informed of this long-term privilege.

Նույն ժամանակ Զաքարյանը տարիներով գրեթե չէր մասնակցում Ազգային ժողովի նիստերին, շարունակում էր ստանալ աշխատավարձ ու պարգևավճար, իսկ խորհրդարանը նրա բացակայությունները համարում էր հարգելի։ Հանրությանը այդ երկարատև արտոնության ամբողջական հիմնավորումը նույնպես չի ներկայացվել։

Today, the state is entrusting new resources to the structure he heads.

Այսօր պետությունը նոր ռեսուրսներ է վստահում նրա ղեկավարած կառույցին։

The World Committee of the Pan-Armenian Games has been provided with more than 23 hectares in the territory of Jrvezh for a sports village project valued at about 20 billion drams. The state has also undertaken to mitigate some of the financial burden of the program.

Համահայկական խաղերի համաշխարհային կոմիտեին Ջրվեժի տարածքում տրամադրվել է ավելի քան 23 հեկտար՝ շուրջ 20 միլիարդ դրամ գնահատվող մարզական ավանի ծրագրի համար։ Պետությունը նաև ստանձնել է ծրագրի որոշ ֆինանսական բեռի մեղմացման պարտավորություններ։

And now Ishkhan Zakaryan is back in the presidential palace as a partner presenting new programs.

Եվ այժմ Իշխան Զաքարյանը կրկին նախագահի նստավայրում է՝ նոր ծրագրեր ներկայացնող գործընկերոջ կարգավիճակով։

This is precisely the problem.

Հենց այստեղ է խնդիրը։

The state is losing sight of the issues it has raised with surprising speed. One body initiates a criminal prosecution, the other does not explain its outcome. The prosecutor’s office demands property of illegal origin, then concludes a settlement without presenting the full calculation to the public. The parliament pays the deputy who has been absent for years. The government provides the structure he heads with new territory and state support. The president accepts him as the head of pan-Armenian programs.

Պետությունն իր իսկ բարձրացրած հարցերը զարմանալի արագությամբ կորցնում է տեսադաշտից։ Մի մարմինը քրեական հետապնդում է սկսում, մյուսը չի բացատրում դրա ավարտը։ Դատախազությունը պահանջում է ապօրինի ծագում ունեցող գույք, հետո հաշտություն է կնքում՝ առանց ամբողջ հաշվարկը հանրությանը ներկայացնելու։ Խորհրդարանը տարիներով բացակայող պատգամավորին վճարում է։ Կառավարությունը նրա ղեկավարած կառույցին նոր տարածք և պետական աջակցություն է տալիս։ Նախագահը նրան ընդունում է որպես համահայկական ծրագրերի ղեկավար։

This is no longer the personal story of Ishkhan Zakaryan.

Սա արդեն Իշխան Զաքարյանի անձնական պատմությունը չէ։

This is the story of the arbitrary, discretionary and selective attitude of the state system.

Սա պետական համակարգի կամայական, հայեցողական և ընտրողական վերաբերմունքի պատմություն է։

Zakaryan has managed to pass through almost all political periods in Armenia: the Kocharyan government, Tsarukyan’s PAP, the Serzh Sargsyan era, post-revolutionary Armenia.

Զաքարյանը կարողացել է անցնել Հայաստանի գրեթե բոլոր քաղաքական շրջանների միջով՝ Քոչարյանի իշխանություն, Ծառուկյանի ԲՀԿ, Սերժ Սարգսյանի ժամանակաշրջան, հետհեղափոխական Հայաստան։

There is no need to invent new accusations.

Նոր մեղադրանքներ հորինելու կարիք չկա։

It is enough to answer the old ones.

Բավական է պատասխանել հներին։

Where did the Bagrevand mansion come from?

Որտեղի՞ց Բագրևանդի առանձնատունը։

Why was the criminal prosecution terminated?

Ինչո՞ւ դադարեցվեց քրեական հետապնդումը։

How was the 304 million dram settlement formed?

Ինչպե՞ս ձևավորվեց 304 միլիոն դրամանոց հաշտությունը։

What was left to the family, what was returned to the state?

Ի՞նչ մնաց ընտանիքին, ի՞նչ վերադարձվեց պետությանը։

Why does the state still entrust large-scale public resources to structures headed by the same person today, without a full account of the previous history?

Ինչո՞ւ պետությունը այսօր էլ մեծածավալ հանրային ռեսուրսներ է վստահում նույն մարդու ղեկավարած կառույցներին՝ առանց նախորդ պատմության ամբողջական հաշվետվության։

And there is a more fundamental question.

Եվ կա առավել հիմնարար հարց։

A settlement is not an admission of criminal guilt, but when the state returns hundreds of millions of drams and dozens of hectares from a person within the framework of proceedings for property of illegal origin, the end of the property issue still does not restore public trust.

Հաշտությունը քրեական մեղքի խոստովանություն չէ, բայց երբ պետությունը ապօրինի ծագում ունեցող գույքի վարույթի շրջանակում մարդուց վերադարձնում է հարյուրավոր միլիոն դրամներ և տասնյակ հեկտարներ, գույքային խնդրի ավարտը դեռ չի վերականգնում հանրային վստահությունը։

Here, Armenian legislation has an obvious gap. The state should consider separate restrictions on good conduct for persons who have concluded settlements in such cases, in terms of holding high state positions, heading state organizations, or managing large public funds.

Այստեղ Հայաստանի օրենսդրությունն ունի ակնհայտ բաց։ Պետությունը պետք է քննարկի բարեվարքության առանձին սահմանափակումներ նման գործերով հաշտություն կնքած անձանց համար՝ պետական բարձր պաշտոններ զբաղեցնելու, պետական կազմակերպություններ ղեկավարելու կամ խոշոր հանրային միջոցներ տնօրինելու հարցում։

Otherwise, an absurd situation is created: part of the property is returned to the state, while access to state influence is fully preserved.

Հակառակ դեպքում ստեղծվում է անհեթեթ իրավիճակ․ գույքի մի մասը վերադարձվում է պետությանը, իսկ պետական ազդեցության հասանելիությունը պահպանվում է ամբողջությամբ։

The state's relationship with influential figures from previous systems cannot be limited to the return of money.

Նախորդ համակարգերի ազդեցիկ դեմքերի հետ պետության հարաբերությունը չի կարող սահմանափակվել միայն գումարի վերադարձով։

The state can reconcile over a property claim. Public trust is not returned by a reconciliation agreement.

Պետությունը կարող է հաշտվել գույքային պահանջի շուրջ։ Հանրային վստահությունը հաշտության պայմանագրով չի վերադարձվում։